ضرورت پایش اعتبارات اشتغال‌زایی اقتصادی

ضرورت پایش اعتبارات اشتغال‌زایی

  بزرگنمايي:

فصل تجارت - علی پاکزاد
کمیسیون برنامه و بودجه از تصویب 18 هزار میلیارد تومان اعتبار برای اجرای 136 هزار طرح اشتغال‌زایی در روستاها خبر داد که وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی به همراه بنیاد شهید، بهزیستی و کمیته امداد آنها را ارائه کرده و مجریشان خواهند بود؛ و قرار است با اجرای این طرح ها 367 هزار شغل پایدار در روستاهای کشور ایجاد شود.
در سال‌های گذشته هم تحت عناون گوناگون شاهد تخصیص‌های عظیم برای اشتغال‌زایی بودیم و در دولتهای مختلف نیز به میزان جدیت مسئولان، این تخصیص‌ها توانسته بودند حداقل در برهه‌های زمانی خاص میزان اشتغال را افزایش دهند ولی همچنان با بحران بیکاری در کشور مواجه هستیم و این درحالی است که کشور از دروازه جمعیتی خود عبور کرده و میتوان گفت به‌رغم تخصیص‌های صورت گرفته و برنامه‌های نگاشته شده یک نسل در ایران از بازار کار سرخورده شده‌اند و امروز نیز در ترکیب جمعیتی کشور ترکیب مناسبی از جمعیت فعال و شاغل و بیکار مشاهده نمی‌شود.
این همه، شاید ریشه در نگرش غلط نسبت به موضوع اشتغال داشته باشد. متاسفانه تسهیلات اشتغال در کشور با عبارت پول‌پاشی مترادف بوده است و در عمل زمانی که دولت‌ها به دنبال کسب محبوبیت می‌رفتند برای ایجاد فرصت و بهانه قانونی پای طرح‌های اشتغال‌زایی را به میان کشیده و در نهایت آنچه رخ می‌داد چندان قابل دفاع نبود؛ می‌توانیم برای این موضوع مثالهای فراوانی را طی 20 سال گذشته مطرح کنیم. از طرح خوداشتغالی تا بنگاه‌های کوچک و زودبازده تا پروژه‌هایی که ذیل عنوان آمایش سرزمینی با رانت‌های آنچنانی به اجرا گذاشته شدند همه و همه بازدهی‌ای بسیار پایینتر از انتظار داشتند.
ضمن آنکه انتخابات سال 92 نیز نشان داد پول‌پاشی‌های دولتی که در دوران محمود احمدی‌نژاد در غالب طرحهایی مانند یارانه نقدی، مسکن مهر و از این دست نشان داد که کسب محبوبیت از این طریق چندان شدنی و ماندگار نیست، زیر برخلاف گذشته مردم نسبت به چشم‌انداز این نوع اقدامات حساستر و دقیقتر از گذشته عکس‌العمل نشان می‌دهند و حتی اگر در جمع برخورداران از نتایج مالی این پول‌پاشی‌ها هم باشند مشخص نیست در زمانی که پول‌پاشان به حضورشان نیاز دارند به ایشان لبیک بگویند.
نگرش غلط به موضوع اشتغال و بی‌توجهی به پایش عملکردها و نتایج به انحراف بیشتر این نوع برنامه‌ها از اهداف تعریف شده روی کاغذ انجامیده است. مروری بر این نوع عملکرده در سال‌های گذشته نشان میدهد هیچگاه، هیچ گزارش جامعی از نتایج طرح‌های اشتغالزایی و میزان بازدهی منابع هزینه شده یا میزان پایایی مشاغل ایجاد شده جمع‌آوری و منتشر نشده است و تنها در برهه‌هایی که در دعواهای جناحی دولت‌ها تلاش می‌کردند عملکرد رقبای خود را در دولتهای قبل یا انتخابات‌های آتی مورد نقد قرار دهند انجام مطالعات جسته و گریخته و نامنسجم را در دستور کار قرار می‌دهند که صد البته به دلیل آنکه این مطالعات بیشتر رویکردی انتقادی دارند در عمل چندان قابل استناد نیستند.
اما امروز که نیاز است در زمینه هزینه‌کرد منابع ملی با حساسیت بیشتر عمل شود، خوب است مجلس و دولت برای جلوگیری از اتلاف منابع مانند آنچه در گذشته رخ داده، حداقل برای به سرانجام رساندن 136 هزار طرح و ایجاد اشتغال 367 هزار روستایی اعلام شده، پیوستی نیز به‌منظور رصد دائمی پروژه‌ها و ارزیابی عملکردها و نتایج ایشان به این مصوبات بیفزایند؛ البته نه پیوستی هزینه‌بر، بلکه نوعی نظارت موثر و کم‌هزینه که از جانب دستگاه‌های متولی تا پایشی لحظه به لحظه را ممکن سازد. در غیر این صورت شاهد خواهیم بود چند سال بعد شاید در دولت بعدی نسبت به آنچه امروز از تصویب مجلس می‌گذرد زبان به انتقاد گشوده شود و چون هیچ مبنای درستی برای ارزیابی وجود ندارد همه باور کنیم که دولت دوازدهم نیـز مانند اسلافش در تله پولپاشی به بهانه اشتغال گرفتار آمده بود.



ارسال نظر شما

Protected by FormShield

فصل تجارت سایت خبری تحلیلی اقتصاد

آگهی ها

  • بانک سینا
  • بانک پارسیان
  • بانک اقتصادنوین
  • بانک توسعه و تعاون
  • بانک گردشگری