قائد شهید؛ فصل ماندگاری مکتب امام خامنه‌ای

فصل تجارت - نماینده مردم سیستان در مجلس در یادداشتی نوشت: قائد شهید انقلاب اسلامی امروز در میان ما حضور جسمانی ندارد؛ اما اگر اندیشه،اخلاق حکمرانی و مکتب ایشان در رفتار مدیران، دانشگاهیان، نخبگان و آحاد مردم استمرار یابد؛ راه او نه‌تنها پایان نخواهد یافت، بلکه به سرمایه‌ای ماندگار برای اقتدار ایران و اعتلای امت اسلام تبدیل خواهد شد.

به گزارش خانه ملت؛ فرهاد شهرکی نماینده مردم سیستان و نائب رئیس کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی در یادداشتی با عنوان «قائد شهید؛ آغاز فصل ماندگاری مکتب» با اشاره به اینکه شهادت رهبر شهید انقلاب اسلامی نقطه عطفی تعیین‌کننده در تاریخ معاصر ایران و جهان اسلام است؛ به تبدیل این اندوه بزرگ به سرمایه‌ای برای پیشرفت ملی اشاره دارد و بیان می کند که سوگواری و اندوه،زمانی ارزش تاریخی می‌یابد که به انگیزه‌ای برای خدمت، تلاش، نوآوری، تولید، همبستگی ملی، اصلاح ساختارها، ارتقای کیفیت حکمرانی و افزایش کارآمدی تبدیل شود.
متن این یادداشت بدین شرح است:
تاریخ ملت‌ها را تنها پیروزی‌ها و شکست‌های نظامی رقم نمی‌زند؛ بلکه گاه در بزنگاه‌هایی سرنوشت‌ساز، آینده یک ملت در میانه اندوه و مسئولیت از نو تعریف می‌شود. شهادت حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای، رهبر شهید انقلاب اسلامی، از همین سنخ رخدادهای تاریخ‌ساز است؛ حادثه‌ای که صرفاً فقدان یک شخصیت برجسته سیاسی و دینی نیست، بلکه نقطه عطفی تعیین‌کننده در تاریخ معاصر ایران، امت اسلامی و جهان اسلام به شمار می‌آید.
سنت الهی بر آن است که شخصیت‌های بزرگ، با پایان حیات ظاهری از صحنه تاریخ خارج نمی‌شوند؛ بلکه اندیشه، مکتب و میراث آنان وارد مرحله‌ای نوین از اثرگذاری می‌شود. رهبران بزرگ تمدنی، بیش از آنکه با حضور جسمانی خویش تاریخ را بسازند، با منظومه فکری، اخلاقی و تمدنی خود، آینده امت‌ها و ملت‌ها را شکل می‌دهند.
قائد شهید انقلاب اسلامی طی بیش از سه دهه رهبری، یکی از پیچیده‌ترین و پرچالش‌ترین مقاطع تاریخ جمهوری اسلامی ایران را مدیریت کرد؛ دوره‌ای که هم‌زمان با جنگ‌های نیابتی، شدیدترین تحریم‌های اقتصادی، جنگ شناختی و رسانه‌ای، تهدیدهای امنیتی و نظامی، رقابت قدرت‌های بزرگ و شتاب بی‌سابقه تحولات علمی و فناوری همراه بود. استمرار ثبات و انسجام ساختار حکمرانی در چنین محیط پرتلاطمی، صرفاً محصول تصمیمات مقطعی سیاسی نبود، بلکه بر بنیان منظومه‌ای منسجم از مبانی فکری، راهبردی و تمدنی استوار بود.
یکی از برجسته‌ترین میراث‌های این دوره، تثبیت مفهوم «استقلال راهبردی» بود. در ادبیات روابط بین‌الملل، دولت‌هایی که امنیت و منافع ملی خود را به اراده قدرت‌های خارجی گره می‌زنند، در بلندمدت استقلال تصمیم‌گیری و ظرفیت حکمرانی خویش را از دست می‌دهند. تجربه دهه‌های اخیر نیز نشان داده است که امنیت پایدار، حاصل اقتدار درون‌زا، انسجام ملی، پیشرفت علمی، توان دفاعی، اقتصاد مقاوم، سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی است، نه اتکای صرف به تضمین‌های بیرونی.
در منظومه فکری قائد شهید، اقتدار ایران اسلامی هرگز جدا از عزت و بیداری امت اسلامی تعریف نمی‌شد؛ زیرا امنیت، استقلال و پیشرفت جمهوری اسلامی ایران، پشتوانه‌ای برای تقویت هویت، وحدت، عزت و توان راهبردی امت اسلامی در گستره جهان اسلام به شمار می‌رفت.
از سوی دیگر، رهبر شهید انقلاب همواره علم، فناوری، نوآوری و اقتصاد دانش‌بنیان را ستون‌های اصلی اقتدار ملی معرفی می‌کرد. این رویکرد، برخاسته از درکی عمیق از تحولات تمدنی جهان معاصر بود؛ زیرا در عصر حاضر، مزیت راهبردی کشورها بیش از آنکه بر منابع طبیعی استوار باشد، بر توان تولید دانش، توسعه فناوری‌های پیشرفته، نوآوری، بهره‌وری و سرمایه انسانی تکیه دارد. کشوری که بتواند دانشگاه، پژوهش، صنعت و فناوری را در قالب یک منظومه هماهنگ و هم‌افزا سازمان دهد، قادر خواهد بود به‌طور هم‌زمان امنیت، رفاه، اقتدار و توسعه پایدار را تضمین کند.
در عرصه حکمرانی نیز، یکی از بنیادی‌ترین آموزه‌های این مکتب، پیوند ناگسستنی عدالت و کارآمدی است. عدالت بدون کارآمدی، به توزیع فقر و کاهش انگیزه‌های تولید منتهی می‌شود و کارآمدی بدون عدالت، سرمایه اجتماعی و مشروعیت حکمرانی را فرسوده می‌سازد. ازاین‌رو حکمرانی مطلوب مستلزم تصمیم‌گیری علمی، شفافیت، پاسخ‌گویی، مبارزه مؤثر با فساد، ارتقای بهره‌وری، قانون‌گرایی و پاسداشت کرامت مردم است.
اکنون پرسش بنیادین آن است که در سوگ چنین رهبری، مسئولیت امروز ما چیست؟
پاسخ را باید در تبدیل این اندوه بزرگ به سرمایه‌ای برای پیشرفت ملی جست‌وجو کرد. هیچ ملتی با سوگواری صرف به آینده‌ای روشن دست نیافته است. اندوه، زمانی ارزش تاریخی می‌یابد که به انگیزه‌ای برای خدمت، تلاش، نوآوری، تولید، همبستگی ملی، اصلاح ساختارها، ارتقای کیفیت حکمرانی و افزایش کارآمدی تبدیل شود.
امروز هر استاد دانشگاه با تربیت نیروی انسانی توانمند، هر پژوهشگر با تولید علم و فناوری، هر کارگر با تولید باکیفیت، هر کشاورز با افزایش بهره‌وری، هر مدیر با تصمیم‌گیری مبتنی بر دانش، هر کارمند با خدمت صادقانه، هر نماینده با قانون‌گذاری کارآمد و هر جوان با امید، خلاقیت و مسئولیت‌پذیری، می‌تواند سهمی مؤثر در استمرار این مسیر تاریخی ایفا کند.
تجربه ملت‌های بزرگ نشان داده است که شهادت رهبران، اگر با بلوغ اجتماعی، انسجام ملی و تداوم مسئولیت‌پذیری همراه شود، نه آغاز افول بلکه سرآغاز مرحله‌ای نو از بازسازی و ارتقای قدرت ملی خواهد بود. آنچه آینده ایران را تضمین می‌کند، تنها خاطره یک رهبر بزرگ نیست؛ بلکه استمرار عقلانیت، وحدت ملی، پیشرفت علمی، استقلال، عدالت، کارآمدی و مشارکت آگاهانه مردم در ساخت آینده کشور است.
قائد شهید انقلاب اسلامی امروز در میان ما حضور جسمانی ندارد؛ اما اگر اندیشه، آرمان‌ها، اخلاق حکمرانی و مکتب او در رفتار مدیران، دانشگاهیان، نخبگان، جوانان و آحاد مردم استمرار یابد و الهام‌بخش امت اسلامی باقی بماند، راه او نه‌تنها پایان نخواهد یافت، بلکه به سرمایه‌ای ماندگار برای اقتدار، عزت و پیشرفت ایران اسلامی و اعتلای امت اسلام تبدیل خواهد شد.
«رهبران الهی از میان مردم می‌روند، اما اگر مکتب آنان در جان امت زنده بماند، ملت‌ها نیز در پرتو آن، راه عزت، استقلال و پیشرفت را خواهند پیمود.»/
پایان پیام