فصل تجارت - پس از دو دهه غیبت بانوان در هیأت رئیسه مجلس، انتخاب سمیه رفیعی در اجلاسیه سوم، نشانهای از مسیرِ صعودی و توقفناپذیر زنان ایرانی در ساختار قدرت است؛ رویدادی که ریشههای آن در 48 سال حماسه انقلاب، از میادین دفاع مقدس تا عرصههای علمی، فرهنگی و ورزشی به وضوح میدرخشد.
به گزارش خانه ملت؛ تاریخ، همواره عاشق لحظاتی است که در آنها مرزهای معمول شکسته میشود و روایتهای تکراری، ورق میخورند. روز گذشته، صحن مجلس شورای اسلامی شاهد رویدادی بود که فراتر از یک انتخابِ درونسازمانی، حامل پیامی نمادین و بزرگ برای جامعه است. حضور 98 درصدی نمایندگان در انتخابات هیأت رئیسه اجلاسیه سوم و انتخاب «سمیه رفیعی» به عنوان دبیر هیأت رئیسه، شکستن طلسمی بود که از مجلس هفتم تاکنون پابرجا مانده بود. این انتخاب، بار دیگر نشان داد که مسیرِ صعودیِ حضور زنان در سطوح راهبردی کشور، توقفناپذیر است.
اما این صندلی دبیری، تنها یک جایگاه سیاسی نیست؛ بلکه قلهای است که از دامنه یک حماسه 48 ساله سر برآورده است. اگر امروز زنی در قامت یکی از اعضای هیأت رئیسه مجلس نقشآفرینی میکند، ریشه در تاریخی دارد که در آن زنان ایرانی هرگز «حاشیه» نبودند، بلکه خودِ «متن» بودند.
در طول این چهل و هشت سال از انقلاب اسلامی، زن ایرانی تعریف جدیدی از «الگو بودن» را به جهان مخابره کرد. در عرصههای «علمی»، با فتح سکوهای برتر نانو و پزشکی؛ در میادین «ورزشی»، با ایستادن بر سکوهای جهانی با حفظ هویت و عفاف؛ و در حوزههای «فرهنگی»، با بازتعریف هنرِ متعهد، ثابت کردند که محدودیت در فرهنگ آنان معنایی ندارد.
نقطه اوج این حضورِ حماسی را باید در روزهای سخت و سرنوشتساز جستوجو کرد. در جریان جنگ رمضان و نبرد 12 روزه، جهان بار دیگر مبهوتِ صلابتِ شیرزنان ایرانی شد. از حضور پرشور و آگاهانه در تجمعات شبانه که لرزه بر اندام دشمن میانداخت، تا نقش بیبدیل و موثر در پشتیبانی جبههها؛ زنان ایرانی نشان دادند که هم در دیپلماسی و هم در دفاع، صاحب سبک و ارادهاند. آنان نه تنها حامی رزمندگان در خط مقدم، که خود، طراحانِ سنگرهای استقامت در دل شهرها بودند.
این انتخاب در مجلس، میثاقی دوباره با آرمانهای انقلاب است؛ تاییدی بر این واقعیت که در جمهوری اسلامی، مسیر پیشرفت برای نخبگان، فارغ از جنسیت و با تکیه بر شایستگی هموار است. زن ایرانی امروز در جهان، نه یک سوژه برای تماشا، بلکه الگویی برای تمام زنان آزاده دنیاست که میخواهند میان «اصالت» و «تجدد»، میان «خانواده» و «سیاست» و میان «ایمان» و «تخصص» پیوندی ناگسستنی ایجاد کنند.
زنانی که در کوران حوادث، از جنگ رمضان تا کرسیهای قانونگذاری، همواره خوش درخشیدهاند و ثابت کردهاند که ایران، سرزمینِ طلوعِ توانمندیهایی است که جهان باید به احترام آن بایستد.
به امید روزی که این درخشش، آغازگر فصلی نوین از افتخارات زنان ایران باشد؛ زنانی که هم در مجلس، هم در میدان و هم در قلب تاریخ، نام ایران را جاودانه کردهاند. /
پایان پیام